
از آنجا که آموزش و پرورش به عنوان یک سازمان مؤثر در پیشرفت اقتصادی و اجتماعی یک جامعه نقش فعال دارد و تحقق نقش آن به وسیله مواد درسی مختلفی که در دوره های ابتدایی، متوسطه و آموزش عالی برای فراگیران در نظر گرفته شده است، امکان پذیر می شود و یکی از مواد درسی <<تاریخ>> است، از قرون گذشته تا به امروز برای تدریس تاریخ از روش های مختلف تدریس استفاده می شده است؛ از قدیم ترین روش یعنی رروش تدریس ـ سخنرانی تا سایر روش های دیگر.
در این تحقیق ویژگی های روش تدریس ـ سخنرانی به عنوان یک روش نظرگرا با روش تدریس ـ ایفای نقش به عنوان روش عمل گرا مورد مطالعه قرار گرفته و سپس با استفاده از روش تحقیق توصیفی و مقایسه یی، از نظر اهداف، محاسن و معایب، مراحل اجرا، الگوهای تدریس مرتبط و نتیجه گیری با یکدیگر تطبیق ـ داده شود.
برچسب:
نویسنده: آرشان کریمیپور